En dat ik het visitekaartje niet voor niets op het prikbord had gehangen, bleek een tijd later...

Samen met mijn paard was ik ten val gekomen. Ik had daardoor danige pijn in mijn nek met uitstralingspijn naar mijn arm. Verschillende zalfjes en warm water; het mocht niet baten. Dan toch maar bellen met Andrea om een afspraak te maken voor een behandeling. Drie behandelingen later was ik weer helemaal van de pijn af. Geweldig!

Mijn paard had van de val alleen een paar schrammetjes opgelopen, dacht ik. Met rijden werd hij echter steeds lastiger. Hij wilde niet meer voorwaarts, weigerde aan te draven en wilde al helemaal niet meer nageven. Soms ging ook ineens de rem erop. Dat was ik niet van hem gewend. Hij was zo lastig dat ik besloot hem door een ander te laten rijden.

Samen kwamen we erachter dat hij gewoon niet aan kon draven. Er leek iets vast te zitten. Nog een keer Andrea gebeld en dit keer een afspraak gemaakt voor mijn paard. Tijdens de diagnose vertelde Andrea dat mijn paard zijn broekspier en halsspieren had geblesseerd. Ze heeft hem een intensieve dry needling-behandeling gegeven. Het resultaat was verbluffend!

Met slechts één dry needling-behandeling was de pijn in de broekspier al over! De halsspieren zouden eventueel nog een tweede behandeling nodig hebben.

Revalidatie maakt een belangrijk onderdeel uit van de dry needling-behandeling. Andrea gaf mij daarom het advies om de hals goed in te smeren met SRL-gelei en de halsspieren daarna langzaam op te rekken, het zogenaamde stretchen. De methode was zo simpel; hou hem een wortel (of iets anders lekkers) voor en laat hem achterom kijken (zijn hoofd naar achteren buigen). Een worteloefening, wie had dat gedacht!

Veertien dagen lang heb ik 's morgens zijn hals en schouders ingesmeerd met SRL-gelei en 's avonds voor het rijden zijn hals gemasseerd met een massagemiddel wat warm wordt. Tijdens het rijden, onderdeel van de revalidatie, veel stap en af en toe een drafje, heb ik hem meerdere keren goed laten inbuigen. Dit ging heel goed! Om de doorbloeding te bevorderen, heb ik na het rijden zijn hals en schouders ingesmeerd met Arnica-gel.

Toen ik na 2½ week bij Andrea terug kwam, omdat ik wilde weten of er ergens nog wat vast zou zitten, was ze verbaasd. Volgens haar zat er eigenlijk niks meer vast. Ze kon dus ook weinig doen. Ik hoefde dus ook niet meer terug te komen! Maar ik weet wel dat als er weer wat is, dat ik niet te lang wacht om weer naar Andrea te gaan.

Maar zoals ze zelf ook al zegt: er moet wel nazorg zijn. Zij kan natuurlijk niet je paard helpen als je er zelf verder niets aan doet (revalideren). Maar doe je het samen, dan zul je zien dat je paard een  happy athlete  is.

Judith te Mebel

Terug naar nieuws